maandag 30 juli 2007

1 Ligoca 2, 1-10

Verneuken doe je zo!

1 We zijn allemaal verslaafd aan illusies. We laten ons graag van alles wijsmaken en maken onszelf daar bovenop ook nog eens graag van alles wijs. Het geeft het leven kleur, de idee dat ooit, eens, ergens, alles goed zal komen met ons. Is het niet in dit leven, dan wel in het hiernamaals of gewoon in een ander leven. Er komt ergens een moment, echt waar, dat we volledig zijn wie we willen en kunnen zijn. Dan gebruiken we die 90% herseninhoud die nu braak ligt, worden we GOED met hoofdletters en winnen we en passant ook nog even de lotto. Het zal misschien nog even duren, we moeten wellicht nog even wat vlekjes in onszelf wegwerken, maar het ligt binnen bereik. 2 En waarom ook niet? Het is tenslotte ons geboorterecht, en als we iets willen, dan kunnen we het ook. Uiteindelijk zijn we geschapen naar God's beeld en gelijkenis. Vrij vertaald, wat Hij kan, dat kunnen wij ook. U moet er alleen even in geloven. Dat is het niet onbelangrijke beginpunt natuurlijk. Geloof is hier de katalysator, de motor tot uw persoonlijke geluk. Als u rijk wilt zijn, dan hoeft u zich alleen maar even voor te stellen dat u het bent. ECHT BENT! En het universum, als een moderne buurtsuper, levert uw bestelling aan de voordeur af. Met de complimenten van de Grote Manager. Mooie huizen, lekkere wijven, een kop zonder rimpels, het kan allemaal. U vraagt, en het Universum draait. 3 Ook de niet zo misselijke tegenhanger van dit superdenken, zeg maar de bonuspunten en de spaarzegels, krijgt u er gratis bij. Denk hierbij aan een fijn gezwel, of een dodelijke ziekte, een armoedig bestaan. U krijgt het omdat u het wilde én omdat u er wat van te leren hebt. Wilt u het niet? Nou, dan bestelt u toch gewoon wat anders? Eigen schuld dikke bult, die tumor. Dat u het maar even weet. Toeval, geluk en ongeluk, pech, dit alles is weggesaneerd onder het motto: u hebt het allemaal zelf in de hand. En gewenst bovendien. Want dat is het mooie van wensen. Ze komen uit, of u dat nu wel of niet wilt. Bent u een tijdje depressief en daarom vol 'negatieve' energie, dan moet u niet opkijken als u opeens iets héél vervelends onder de leden hebt. Die negatieve energie dient zich toch ergens in te materialiseren? Nou dan. Simpel. Zo klaar als een klontje. Wat valt er hier nou niet aan te begrijpen? Een kind kan deze magsiche was doen. Met zijn ogen dicht, uiteraard.

4 Toch is het bizar dat de kerk door veel mensen is afgedaan als absolute flauwekul, terwijl ze er wel hun eigen heilige wensput op na blijven houden. De geloofsprincipes eronder zijn namelijk precies dezelfde. 'Bid, en u zal gegeven worden'. 'Klop, en er zal worden opengedaan'. En kreeg je vroeger, na veel vruchteloos bidden en kloppen, niet wat je graag wilde, dan was je geloof 'niet groot genoeg' of, nog mooier, dan werd je 'op de proef gesteld'. Magisch denken werkt nét zo. God heet hier alleen geen Here God meer, of Jahwe, maar Hij gaat met hippe namen als 'Kosmos' of 'Universum' door het leven. 5 Daarnaast kost de 'moderne kerkdienst' voor de weldenkende en kritisch ingestelde mens een heleboel meer. Een beetje 'geloofscursus' loopt aardig in de papieren. Zeker gezien het aantal graden van Meesterschap die er vaak te behalen vallen. Want een bonafide gelover, dat bent u niet zomaar. Neeneenee. Dat duurt jaren. Kost inspanning, zweet en tranen. En een behoorlijk kapitaal. En dat alles onder het motto: 'U zweeft, wij vangen.'

6 Ikzelf heb zo'n alle graden doorlopen Supermens wel eens het volgende voorgelegd: 'stel, wij worden samen uit vissen gestuurd. We hebben allebei goed visgerei bij ons. Jij gaat naar een meertje, ik ga naar een ander meertje. Die van mij zit tjokvol vis, in die van jou zit helemaal niks. We weten dat echter niet. Wie komt er dan met de meeste vis naar huis en wat is daarvan de reden'? 7 De Supermens verkoos hier geen antwoord op te geven. En dat begreep ik maar al te goed. Want dan had hij moeten toegeven dat geluk, toeval en pech wel degelijk invloed hebben in zijn magische denkwereld. Dat scharnierde niet zo lekker in dat gladgesmeerde hoofd. Hij mocht natuurlijk niet geloven dat toeval, pech en geluk een rol spelen. Want door dat te geloven liet hij ze, volgens zijn eigen magische alles-is-maakbaar-theorie, toe in zijn wereld en dan zouden ze gaan werken. En dat kan natuurlijk niet. Dat is uit den Boze. Dat is net zoiets als toegeven aan die goede, ouderwetse Duivel. Dat kan natuurlijk niet. 8 Echt waar, het is van een verbijsterend in elkaar grijpende simpliciteit, van een niveau dat gelijk is aan het geloof in Sinterklaas. Met dát cruciale verschil dat er hele volkstammen uiterst intelligente mensen achter aan lopen. Met open ogen en ziende blind, om het maar eens ouderwets uit te drukken.

9 Echt waarnemen heeft een belangrijke functie: je zult iets onder ogen moeten komen. Pas dan zie je namelijk iets. Magische denkers willen dat niet. Die willen bepaalde dingen gewoon niet zien, bang dat ze zijn dat ze zich van alles en nog wat op de nek halen. Gewoon een moderne 'middeleeuwse Duivelsangst', als u het mij vraagt, maar prima. We leven in een vrij land. Maar in mijn ogen is magisch denken een net zo gevaarlijke verslaving als roken, en er is geen overheid die tegen deze geestelijke vervuiling optreedt. Geen waarschuwingsstickers op een boek als 'The Secret' met teksten als 'deze leeswaar brengt uw geestelijke gezondheid ernstige schade toe', compleet met afschrikfoto's van geflipte zoekers met bidschuim op de bek en opgezwollen, kromgetrokken hersenhelften. Niets van dit alles. 10 Dat komt omdat u vrij bent om te denken wat u wilt. Althans, dat denkt u. Met uw verslaving aan illusies is werkelijke vrijheid van denken verder weg dan u denkt. Véél verder weg. Ergens héél diep in die aanbeden Kosmos. U zult wel eerst door een fors zwart gat moeten kruipen om daar weer bij in de buurt te komen. Geloof me.


zondag 29 juli 2007

Openklaringen 5, 1-3


1 Ieder mens een eiland
Iedere ziel een meer
Alle woorden zijn gewassen
Door de bossen
Totaal geen bomen meer

2 Stil zijn nu
Ga naar de open cirkel
In het bos
Kus de anderen
Laat er alle grenzen los


3 Laat het licht
Naar binnen valllen
Speel met de opgehouden tijd
Ieder eiland ooit ondekt
Was alleen de anderen kwijt

zaterdag 28 juli 2007

Wijsdom 4, 1-2


1 To do or not to do

2 That's the question



vrijdag 27 juli 2007

Dialeugen 6, 1-5

1 'Weet je wat je niet gaat helpen? Denken dat ik gek ben. Maar je kunt het niet laten, je hebt het al gedacht. Zo niet, doe het dan nu. Doe het maar. Stel jezelf maar gerust. Zeg maar tegen jezelf dat dit niet over jou gaat, dat je normaal bent. Toe maar. Het helpt. 2 Kijk je buurman in de zaal eventjes aan en lach samen eens besmuikt. Hahahahaha. Dat lucht op, als gewone mensen onder elkaar. Volg gewoon de geijkte strategie van iedereen die met zijn eigen waanzin wordt geconfronteerd. Kijk gewoon de andere kant op. Denk maar rustig dat je nog hebt wat ik blijkbaar verloren ben. Zal ik het woord maar noemen? Controle. 3 Jij hebt jezelf gelukkig in de hand. Jij kent jezelf, kan jezelf beheersen. En ik, ach, ik ben het plot blijkbaar kwijtgeraakt. Ik wordt beheerst. 4 Gelukkig maar dat er een geordend universum bestaat waarin alles past, als je maar even je best doet. Je moet het willen zien, dat is alles. God zij gedankt voor DE VERKLARING. Het doet er feitelijk niet eens toe welke, zolang die maar doet wat ie moet doen, en dat is geruststellen. Leve de verklaring. Wat zouden we zonder moeten?'

5 De man staat op.
De stemmen zwijgen.
De man loopt naar de rand van het podium.
Een lichtbundel volgt hem. Hij is duidelijker zichtbaar nu.
De man blijft staan. Zwijgend.
Er klinkt een snorrend geluid.
De man draait zich om.
Er worden dia's geprojecteerd op een scherm.
Vage dia's.
Scherpe dia's.
Dia's op zijn kop.

DE STEM begint weer te praten.

woensdag 25 juli 2007

Dialeugen 5, 1-3

1 'Koning. Ha! Was het maar waar. Ik ben bij lange na geen koning. Ik ben een stroman, in mijn eigen leven. En denk vooral niet dat het anders is. Ik regeer helemaal niets. Ik ben de slaaf. Ik praat hier niet over een kleine aap op mijn rug. Was het maar waar. Ik heb het over een enorm grote groep apen die binnenin me zitten. Kwetterend, kwijlend, schijtend en ruzie makend. 2 Ze GOOIEN MET ROT FRUIT en ze ZITTEN TE NEUKEN IN MIJN HOOFD. En de hele godganse dag proberen ze onder elkaar uit te maken wie ik ben. Dat is wat er aan de hand is. Er wordt in mij door apen verzonnen dat ik ben.'

3 Er klinkt waanzinnig gelach.

Dan een stem die hard roept:

'stel je niet zo aan! Lul!'

Het is 2 seconden stil.

Dan gaan de stemmen weer door.

Begeleid door lijp gegiechel.

DE STEM klinkt weer...

zaterdag 21 juli 2007

Dialeugen 4, 1-4

1 ‘Ik ben er in ieder geval eens op gaan letten. En er begon me na een tijdje iets op te vallen. In al die dialogen draait het om overtuigen. Het doet er daarbij totaal niet toe wat het onderwerp is. Ik kies het namelijk niet. Het doet het, in mij. Het praat en het geef antwoord. Het beargumenteert, het pareert. Het laat mij meeslepen. Het ontsteekt in woede soms. Het sust, breekt af, vleit, jankt en huilt, gedraagt zich ongenaakbaar en arrogant. Maar het blijft overtuigen. En dat het, dat schijn ik dan te zijn. 2 Ik preek voor een innerlijke parochie vol tegenstrijdigheden die ik allemaal van repliek dien. Of bijval, afwijs of uitwerp. Het maakt niet uit. Iedereen is in mij aanwezig. En als grootgebruiker van innerlijke stemmen creëer ik uit die kakofonie van geluid, geleuter en rechtvaardigingen tegelijkertijd de wankele identiteit die ik denk te zijn. Het schijnwezen dat ik IK noem. Mijn bestaan. IK DE MENS. De kroon op de schepping. De meester van het universum. 3 U kent die uitspraak wel: 'Ik denk, dus ik ben'. Helemaal waar. Maar wat ben ik dan? Ik ben geen heerser, ik zie dat ik een gevangene ben. Vastgeketend aan innerlijke dialogen. Aan gelul dat mij regeert. Ik ben hier de koning zonder kleren'.

4 Er klinkt applaus

Een stem roept:

LEVE DE KONING

Hoera Hoera Hoera

Voor de

KONING.’

Een gejuich barst los, sterft dan langzaam weg…

DE STEM vervolgt...

zaterdag 14 juli 2007

Wijsdom 3, 1-2


1 Toen ik
De lamp
Aandeed

2 Zag ik
Het licht


zaterdag 7 juli 2007

Openklaringen 4, 1-4



1 Klaar komen
Klaar zijn
Klaar willen zijn
Klaar
Ik kom klaar
Heid brengen
Het moet klaar
Dat is zo klaar
Als een klontje

2 Jezus kwam klaar
Aan het kruis
Het is volbracht
Klare taal
Klus geklaard
Alles opgeklaard
De weg
In één keer klaar
Klare wijn
Dat klaar zijn

3 Ik klaar niet op
Ik ben een zondaar
Met een missie
Ik geloof niet in
De klaarkomst
De heelheid
Er valt niks te klaren
Alles gaat door
Zweet bloed sperma
Ademhalen
Pijn

4 Piraat met
Schatkaart
Zoeken
Graven
Kist vinden
Opklaren
Openen
Niks erin
Dat is nou
Klaarkomen.

zondag 1 juli 2007

1 Ligoca 1, 1-3

Alle kneuzen dezelfde kant op

1 Hoort u dat ook wel eens, alle neuzen dezelfde kant op? Pas dan op uw tellen. U bent aangekomen in een perfect gecontroleerde wereld. Een in modellen vervatte werkelijkheid, ontworpen door Newtoniaanse fascisten, die werkelijk geloven dat alles stuurbaar en controleerbaar is. Kijk om u heen. Vaak zult u een onschuldige prikklok aantreffen die massapsychose dicteert. Körperkultur wordt er verpakt in onsmakelijk klinkend bedrijfsjargon dat erop gericht is kritisch nadenken uit te schakelen. Hoe, vraagt u? Door onder andere de illusie van het ‘wij’ tot het uiterste door te voeren. Het gaat niet langer over u. En denk vooral niet, ook al wordt dat beweerd, dat het over uw ontwikkeling gaat. Die dient ook eenduidig verpakt te worden in stuurbare, meetbare competenties. U dient voorspelbaar en beheersbaar te zijn. Niet uniek. En vooral niet uzelf.

2 Gelukkig is dit fascisme in hedendaagse organisaties gemakkelijk te herkennen. Let gewoon op het overspannen gebral over de missie van de organisatie of over de integriteit van de medewerkers. Als u dat hoort dan is volggedrag opeens norm geworden, en creativiteit de erfzonde. Boeien blijkt dan binden te zijn, flexibiliteit kun je dan vertalen als 'dansen naar de pijpen van de baas' en klantgerichtheid danst er giechelend rond als de goed gelukte vermomming van de economische dictatuur.

3 Alle neuzen dezelfde kant op is in mijn ogen een hele gevaarlijke manier van denken. Veel consultants en omhooggevallen managers blijven het echter maar herhalen. Alsof er er een of andere heilzame werking van uitgaat. U moet erbij willen horen. Lekker samen dingen doen en sterk zijn. Dat is beter voor u en beter voor iedereen. Klinkt aanlokkelijk, maar het is gewoon niet waar. Groepsgedrag heeft héle gevaarlijke kantjes. Kijk naar de natuur. Daar komt het 'neuzen' fenomeen namelijk ook voor. Bij lemmingen, om precies te zijn. Die storten zich, vol goede moed, massaal van een klif. Er is geen consultant te vinden die dit ooit als metafoor zal gebruiken. Het is aan u om uit te vogelen waarom niet. Dit vraagt, naast een stukje hands on mentaliteit, vooral commitment van u: commitment om te focussen op uw eigen added value, opdat u uw eigen concept, het merk IK, beter kunt fine-tunen; niet alleen omdat u uw eigen key-performance indicatoren én employability dan scherper in beeld krijgt waardoor andere uitdagingen kunnen worden opgepakt, maar vooral ook omdat u dan met een andere, transparantere mind-set kunt besluiten of u uzelf wilt outsourcen.